Լրագրողական դիտարկումներ և նոթեր

Իմ բլոգի քիչ, բայց հավատարիմ ընթերցող։ Անցած ամիսները շատ հագեցած էին։ Շատ էի ճանապարհորդում ու զբաղված էի համալսարանս ավարտելու գործերով։ Ու քանի որ բլոգը անընդհատ թարմացման կարիք ունի, ապա իմ այս «դժվարին» պահին օգնության հասան իմ ընկերները Հայաստանից։ Ստորև տեղադրված հոդվածը գրել է ընկերներիցս մեկը։ Սա նրա առաջին այդպիսի փորձերից է։ կարդացեք ու Comment բաժնում գրեք Ձեր կարծիքը կամ տպավորությունը հոդվածից։ Ու այսպես.

ø²Ô²ø²Î²Ü ¼´àê²ÜøÜÆò ØÆÜâºì ø²Ô²ø²Î²Ü вðê²ÜÆø

Ավետ Սուքիասյան

²ñï³Ï³ñ· ¹ñáõÃÛ³Ý í»ñ³óáõÙÇó Ñ»ïá Ç Ñ³Ûï »Ï³í Ýáñ µ³é»½ñ` ù³Õ³ù³Ï³Ý ½µáë³Ýù: ê³ Ýáñ ý»ÝáÙ»Ý ¿, áñÝ Áëï ¿áõÃÛ³Ý Çñ»ÝÇó Ý»ñϳ۳óÝáõÙ ¿ ¹Å·áÑÝ»ñÇ ½µáë³Ýù ù³Õ³ùÇ Ï»ÝïñáÝáõÙª ³ÛÝ Ù³ñ¹Ï³Ýó, áíù»ñ Ù³ëݳÏóáõÙ ¿ÇÝ Ñ³Ýñ³Ñ³í³ùÝ»ñÇÝ, ÇëÏ ³ÛÅÙª ¹ñ³Ýó ³ñ·»ÉáõÙÇó Ñ»ïá, å³ñ½³å»ë ½µáëÝáõÙ »Ý£ Àݹ áñáõÙ ½µáëÝáõÙ »Ý §Ã»Å Ï»ï»ñáí¦. »ñÏñÇ ·É˳íáñ åáõñ³ÏÇ Ï³ñ·³íÇ׳ÏÇÝ Ñ³í³ÏÝáÕ ÐÛáõëÇë³ÛÇÝ åáÕáï³Ý ³Ûëûñ ¹³ñÓ»É ¿ ù³Õ³ùÇ ·É˳íáñ §Ù³Û¹³ÝÁ¦, áñÇ ³é»õñ»õáõÛÃ Ë³Õ³Õ ßÝã³éáõÃÛáõÝÁ áëïÇϳÝáõÃÛáõÝÁ ó³ÝϳÝáõÙ ¿ å³Ñå³Ý»É ³Ù»Ý ·Ýáí, ÁݹÑáõå ÙÇÝã»õ ëï»ÕÍ»Éáí ½³í»ßï³ÉÇ Çñ³íÇ׳ÏÝ»ñ áõ ³ñ¹ÛáõÝùáõÙ ¹³éݳÉáí »ñ»õ³ÝÛ³Ý Ýáñ ‎‎ ýáÉÏÉÛáñÇ Ý»ñßÝã³Ýù£
            àëïÇϳÝáõÃÛáõÝÁ óñáõÙ ¿ Ûáõñ³ù³ÝÛáõñ Ù³ñ¹Ï³ÛÇÝ Ïáõï³ÏáõÙª ³ÝÏ³Ë Çñ ³é³ç³óÙ³Ý »Õ³Ý³ÏÇó` ÉÇÝÇ ¹³ ÇÝùݳµáõË Ã» ϳ½Ù³Ï»ñåí³Í£ ²éÝí³½Ý ÑÇÝ· Ù³ñ¹áõó µ³Õϳó³Í ËáõÙµÁ ¹Çï³ñÏíáõÙ ¿ å»ïáõÃÛ³Ý ÑÇÙù»ñÁ ˳ñËÉáÕ ¨ ³½·³ÛÇÝ ³Ýíï³Ý·áõÃÛ³ÝÁ ³ÝÙÇç³Ï³Ý íï³Ý· ëå³éÝáÕ »ñ¨áõÛÃ:
            ²ñ¹ÛáõÝùáõÙª ºñ¨³ÝÇ Ï»ÝïñáÝÁ ¹³ñÓ»É ¿ ³ñ·»É³·áïÇ‏, Ù»ñ áëïÇϳÝáõÃÛáõÝÁ ¿Éª ÙÇÉÇódzª ѳÝñ³ÛÇÝ Ï³ñ·áõϳÝáÝÁ ³Ù»Ý ·Ýáí å³Ñå³Ý»ÉáÕ µáõà ·áñÍÇù£ àñáíÑ»ï»õ ÙdzÛÝ ÙÇÉÇóÇ³Ý áõ ÙdzÛÝ ËáñÑñ¹³ÛÇÝ Ï³ÛëñáõÃÛáõÝáõ٠ϳñáÕ ¿ñ Çñ ù³Õ³ù³óÇÝ»ñÇó å³Ñ³Ýç»É ãÏ³Ý·Ý»É »ñϳñ ÙÇ í³ÛñáõÙ, ãÏáõï³Ïí»É áõ ÁݹѳÝñ³å»ë ã÷ã³óÝ»É ù³Õ³ùÇ ï»ëùÁ ïáõñÇëïÝ»ñÇ Ñ³Ù³ñ£ ì»ñçÇÝ ûñ»Ýë¹ñ³Ï³Ý ÷á÷áËáõÃÛáõÝÝ»ñÝ ¿É ³í»ÉÇ Ëáñ³óñÇÝ ×·Ý³Å³ÙÁª ѳÝñ³Ñ³í³ù³ÛÇÝ Éë³ñ³ÝÇ ù³Õ³ù³Ï³Ý Ù³ëݳÏóáõÃÛáõÝÁ í»ñ³Í»Éáí å³ñïǽ³Ý³Ï³Ý å³Ûù³ñÇ£
            ÊݹÇñÝ ³ÛÝ ¿, áñ §Ð³Ýñ³Ñ³í³ùÝ»ñÇ Ù³ëÇݦ ûñ»ÝùÇ ÷á÷áËáõÃÛáõÝÁ Çß˳ÝáõÃÛ³ÝÁ Ñݳñ³íáñáõÃÛáõÝ ¿ ï³ÉÇë ³ÝËݹÇñ ³ñ·»É»É ó³Ýϳó³Í ѳÝñ³ÛÇÝ ÙÇçáó³éáõÙ: ²ÛëûñÇÝ³Ï ÷á÷áËáõÃÛáõÝÁ µ³ó³ïñ»É »Ý ³ñï³Ï³ñ· ¹ñáõÃÛ³Ý í»ñ³óáõÙÇó Ñ»ïá Ñݳñ³íáñ µ³ËáõÙÝ»ñÁ ϳÝË»Éáõ Ýå³ï³Ïáí£Ð»ÕÇݳÏÝ»ñÁ ÑáõÛë áõÝ»Ý, áñ Ýáñ ûñ»ÝùÇ ÁݹáõÝáõÙÇó Ñ»ïá Ñݳñ³íáñ ÏÉÇÝÇ Ýí³½»óÝ»É É³ñí³ÍáõÃÛáõÝÁ ¨ ѳݹ³ñï³óÝ»É µáÕáù³Ï³Ý ½³Ý·í³ÍÇÝ: ²Ûë ÷á÷áËáõÃÛ³Ùµ ݳ»õ Áݹ¹ÇÙáõÃÛáõÝÁ ½ñÏíáõÙ ¿ Çñ ·áÛáõÃÛ³Ý »õ ·áñÍáõÝ»áõÃÛ³Ý Ù³ëÇÝ ï»ÕÛ³Ï å³Ñ»Éáõ Çñ ÙÇ³Ï ³ÕµÛáõñÇó£
            ÜáõÛÝÇëÏ ã³Ý¹ñ³¹³éݳÉáí  Éñ³Ùß³Ïí³Í ûñ»ÝùÇ ê³Ñٳݳ¹ñáõÃÛ³Ý Ñ»ï ѳϳëáõÃÛ³Ý Ù»ç ÉÇÝ»Éáõ û½ÇÝ, áñÝ ³ÏïÇí ßñç³Ý³éáõÙ ¿ Áݹ¹ÇÙáõÃÛáõÝÁ, ·É˳íáñ ѳñóÁ ³ÛÝáõ³Ù»Ý³ÛÝÇí ÙÝáõÙ ¿, û áñù³Ýáí ¿ñ ³Ûë ÷á÷áËáõÃÛáõÝÁ û·ï³Ï³ñ Ñ»ïÙ³ñïÇÏÙ»ÏÛ³Ý Ð³Û³ëï³ÝÇÝ£  
ÀÝïñáõÃÛáõÝÝ»ñÝ áõ Ù³ñïÇ Ù»ÏÇ áÕµ»ñ·áõÃÛáõÝÁ áñáß³ÏÇáñ»Ý ³½¹»É »Ý Ù³ñ¹Ï³Ýó ïñ³Ù³¹ñáõÃÛ³Ý áõ Ùï³ÍáÕáõÃÛ³Ý íñ³: ²Ý·³Ù Ï»Ýó³Õ³ÛÇÝ Ù³Ï³ñ¹³Ïáí, ݳËÏÇÝÇ Ñ³Ù»Ù³ï, ù³Õ³ù³óÇÝ»ñÝ ³ÛÅÙ ³í»ÉÇ Ñ³Ù³ñÓ³Ï »Ý áëïÇϳÝáõÃÛ³Ý Ñ»ï ³éÝãí»ÉÇë£ Ð³Û³ëï³ÝáõÙ »ñµ»ù áñ»õ¿ Ù»ÏÁ ³Û¹ù³Ý ËáñÁ ãÇ ·Çï³Ïó»É áõ ³Û¹ù³Ý Ïñùáí ãÇ å³ßïå³Ý»É Çñ ³½³ï ï»Õ³ß³ñÅÇ Çñ³íáõÝùÁ, áñù³Ý ³Ûëûñ ÐÛáõëÇë³ÛÇÝ äáÕáï³ÛÇ ÙÇçÇÝ íÇ׳ϳ·ñ³Ï³Ý ½µáëÝáÕÁ: ê³ ³ñ¹»Ý áñ³Ï³Ï³Ý Ýáñ ѳë³ñ³ÏáõÃÛ³Ý Ó»õ³íáñÙ³Ý óáõóÇã ¿£
Æß˳ÝáõÃÛáõÝÁ, ë³Ï³ÛÝ ¹»é ÑÝáï ¿£ ²ÛÝ ß³ñáõݳÏáõÙ ¿ ÇÝ»ñódzÛáí ÏÇñ³é»É ÑÇÝ Ù»Ãá¹Ý»ñÁª ÇÝãå»ë ³ñï³Ñ³Ûïí»ó ûñ»ñë Ñ»é³ó³Í ݳ˳·³ÑÁª §÷áñÓáõÙ »Ý »ñÏÇñÁ í»ñ³¹³ñÓÝ»É Ý³Ë³Ù³ñïÇÙ»ÏÛ³Ý íÇ׳ÏÇݦ: ´³Ûó ³ÏÝѳÛï ¿, áñ ³ÝÑݳñÇÝ ¿ ³Û¹ í»ñ³¹³ñÓÁ: ò³ÝϳÉÇ ã¿£ ²ÝÇÙ³ëï ¿£
²Ûëûñ ù³Õ³ù³Ï³Ý ϳÛáõÝáõÃÛáõÝ Ñ³ëï³ï»Éáõ, ɳñí³ÍáõÃÛáõÝÁ Ýí³½»ó»Éáõ ¨ ѳë³ñ³ÏáõÃÛ³ÝÁ ѳٳËÙµ»Éáõ ѳٳñ ³ÝÑñ³Å»ßï »Ý Ýáñ Ó»éݳñÏÝ»ñ.
·         Çß˳ÝáõÃÛáõÝÁ å»ïù ¿ í»ñ³Ý³ÛÇ å»ïáõÃÛ³Ý Õ»Ï³í³ñÙ³Ý ³ÙµáÕç ѳÛó³Ï³ñ·Á »õ ³Û¹ ·áñÍáõÙ Ý»ñ·ñ³íÇ Áݹ¹ÇÙáõÃÛ³ÝÁ
·         Ó»ñµ³½³ïÇ ¹³ï³ñ³ÝÝ»ñÇÝ ó³Ýϳó³Í ³ñï³ùÇÝ ÙÇç³ÙïáõÃÛáõÝÇó
·         ³½³ï³Ï³Ý³óÝÇ Ù³ÙáõÉÁ »õ í»ñç³å»ë í»ñ³Ï³Ý·ÝÇ ²1+-Ç Ñ»é³ñÓ³ÏáõÙÁ
·         å»ï³Ï³Ý ѳٳϳñ·Á ¹³ñÓÝÇ Ã³÷³ÝóÇÏ, ѳßí»ïáõ »õ å³ï³ë˳ݳïáõ
·         ³ñÙ³ï³Ï³Ý µ³ñ»÷áËáõÙÝ»ñ Çñ³Ï³Ý³óÝÇ Ù³ùë³ÛÇÝ áõ ѳñϳÛÇÝ Ñ³Ù³Ïաñ·»ñáõÙª ëï»ÕÍ»Éáí Çñ³Ï³Ý ѳí³ë³ñ å³ÛÙ³ÝÝ»ñ µáÉáñ ·áñͳñ³ñÝ»ñÇ Ñ³Ù³ñ:
ַݳųÙÁ ѳÕóѳñ»ÉÇ ¿£ Àݹ³Ù»ÝÁ ³ÝÑñ³Å»ßï »Ý ³ÝÏ»ÕÍ, Çñ³Ï³Ý áõ ßáß³÷»ÉÇ ÷á÷áËáõÃÛáõÝÝ»ñ£ ²Û¹ ¹»åùáõÙ ÅáÕáíáõñ¹Á Çß˳ÝáõÃÛ³ÝÁ Ïíëï³ÑÇ£ ÆëÏ íëï³Ñ»ÉÇ Çß˳ÝáõÃÛáõÝÁª É»·ÇïÇÙ ¿£

гϳé³Ï ¹»åùáõÙ Ýáñ Ó»õ³íáñí³Í ϳé³í³ñáõÃÛáõÝÁ ëïÇåí³Í ¿ ÉÇÝ»Éáõ ٻͳóÝ»É áëïÇϳÝáõÃÛ³Ý áõÅ»ñÇ ù³Ý³ÏÁª ¹³éݳÉáí ³í»ÉÇ é»åñ»ëÇí áõ ϳëϳͳÙÇï£ ²Û¹ Å³Ù³Ý³Ï ³ñ¹»Ý ù³Õ³ù³Ï³Ý Ïѳٳñí»Ý áã ÙdzÛÝ ½µáë³ÝùÝ áõ ÁÝûñó³ÝáõÃÛáõÝÁ, ³ÛÉ»õ ѳñë³ÝÇùÝ áõ ³Ý·³Ù ¹åñáó³Ï³Ý í»ñçÇÝ ½³Ý·Á£ 

Դաժան ամիս էր, դաժան ձմեռ էր...

Բան ու գործներս թողած հետևում ենք, թե ի՞նչ է կատարվում Հայաստանում։ Տագնապով։ Մեծ անհանգստությամբ, որովհետև հանրային համակարգը, իշխանություն–ընդդիմություն հարաբերություններն այնքան վայրի են, որ արյունահեղությունը գրեթե անխուսափելի է։ Այս պահին նույնիսկ անիմաստ էլ է որևէ վերլուծություն անելը, փնտրելը...ուղղակի շունչներս պահած կարդում ենք իրադարձությունների զարգացմանը։ Ու աղոթում՝ որ հանկարծ որևէ մեկին չսպանեն, որևէ մեկին հաշմանդամ չդարձնեն, որ երկիրը այս ալեկոծումից շահի, ու ոչ թե կորցնի, որ տարաձայնությունը չդառնա ատելության ու թշնամանքի պատճառ, որ յուրաքանչյուրը՝ ամենաճակատագրական պահին զգա չափն անցնելու սահմանը։

Սոսկալի է, երբ հասարակությունն այսքան երկփեղկված է։ Երկրները կործանվել են առավելապես հենց ներքին անհամաձայնության պատճառով ու ոչ թե արտաքին աշխարհի հարվածներից։ Այսօր մենք հենց այդ եզրին ենք՝ երբ կարող ենք շահել այս ամեն ինչից կամ ամեն ինչ կորցնել...

Ես ինձ համարում եմ ոչ լևոնական, ոչ սերժական, երկուսի ելույթներում եմ ճշմարտություն տեսնում եմ, երկուսի շրջապատի մարդկանցից զզվում եմ, երկուսին էլ հարգում եմ։ Աղոթենք, որ բոլոր նրանց, ովքեր կարող են որոշում ընդունել, ընդունեն այնպիսի որոշում, որ երկիրը չկործանեն...Եկեք աղոթենք, որովհետև հայրենիքից հեռու ոչնչով չենք կարող օգնել...

Շատ երկար ժամանակ է չեմ կարողանում «բլոգգել»։ Չգիտեմ ինչն է պատճառը՝ գուցե այն պատճառով, որ հիմա զբաղված եմ դիպլոմայինի գործերով, գուցե այն պատճառով, որ Հայաստանից ստացվող լուրերը առանձնապես ոգեշնչող չեն։

Այն, ինչ այժմ կատարվում է լրատվական դաշտում ուղղակի ցավ է պատճառում։ Ոչ այն պատճառով, որ հեռուստաընկերությունները կողմնակալ են, թերթերը՝ ընդդիմադիր։ Չէ, այլ որ ուղղակի դաշտը որակազրկվել է։ Անորակ է։ Չկան լավ լրագրողներ։ Պատճառները կարող են հազար հատ լինել, բացատրությունները նույնպես։ Բայց փաստ է՝ լրագրողները որակազրկված են՝ անհետաքրքիր, դատարկ, կրկնվող, գավառական։

Էդ ամբողջ նախընտրական քարոզարշավը էնքան գավառական մակարդակի է, որ նույնիսկ չես էլ ուզում քննարկել։ Դեռ մի քանի ամիս առաջ հնարավոր էր զրուցել Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակի մասին։ Հիմա նույնիսկ իմաստ չունի։ Հիմա գրել էլ պետք չէ։ Ընդամենը Աղոթել՝ որ հերթական ընտրություններին մարդ չզոհվի, որ բանակը ժողովրդի դեմ չհանեն, որ թեկնածուները ծայրահեղ չգտնվեն, որ հաղթանակը Պյուրոսյան չլինի։ Մենակ իրար չսպանեն։ Մնացածի՝ անգամ ոչ լեգիտիմ նախագահի հերն էլ անիծած։

Արդեն ոչ թե տեսություն է, այլ աքսիոմա, որ ապացույցի կարիք չկա, որովհետև բոլորն էլ համաձայն են. ՀՀ նախագահ–2008–ի հեռուստաքարոզարշավը ուղղակի ձանձրալի է։ Նախ, կարող է որևէ մեկը պատասխանել, թե երբ է որոշվել լրատվական ծրագրերի այդ ֆորմատը՝ ամեն օր թեկնածուների մասին բյուլետեններ թողարկել։ Ախր դրանք ոչ ոք չի նայում բացի թեկնածուներից ու դիտորդներից։ Լրագրողները հոգնում են, սպառվում և կրկնում ոչ միայն նույն մտքերը, այլև copy-paste անում նախադասությունները։

Հենց այս օրերին ԱՄՆ–ում էլ են նախագահական ընտրություններ։ Ես այսքան ժամանակ չտեսա, որ էդքան ինտենսիվորեն լուսաբանեն թեկնածուներին։ Ընդհակառակը, խոսում են միայն արդյունքներից՝ օրինակ Ֆլորիդայում կայացած վերջին պրայմերի ընտրություններից։

Հասկացանք, որ կա վճարովի ու անվճար եթեր, շատ լավ է, որ կա՝ թող թեկնածուները իրենց ներկայացնեն, իրենց ծրագրերն ու թիմերը։ Բայց ինչու են նույն բանը՝ ավելի վատ փորձում անել լրատվական ծրագրերը։ Նախ, ընտրություններով այս երկիրը չի ապրում։ Ձմեռ է, ցուրտ է՝ մարդիկ հազիվ են հասցնում էլեկտրաէներգիայի ու գազի փողը վճարել։ Երկրորդը՝ ամեն օր այդքան տեղ հատկացնելով ընտրություններին՝ դու հոգնեցնում ես լսարանին։ Արդյունքում ոչ քո արածն է գնահատվում, հետն էլ հեռուստադիտող ես կորցնում։

Վաղուց ժամանակն է, որ նախընտրական ժամանակ լրատվական ծրագրերը անցնեն ավելի լուրջ գործի՝ այն է ծառայեն ժողովրդին, օգնեն քաղաքացուն, որ կատարի ճիշտ ընտրություն։ Դրա համար անհրաժեշտ են շատ հարցազրույցներ, թե որ թեկնածուն ինչ է առաջարկում, ումն է ավելի լավը կամ վատը, ով ինչպիսի սխալներ է գործել նախկինում։ Մի խոսքով....

Հ.Գ. Իրականում հոդվածն ավելի երկար էր, բայց չգիտես ինչու ջնջվել էր։ Նորից գրելու հավես չկա:)

Ինչ ասեմ, ուղղակի զարմանալ կարելի է։ Ժամանակը անցնում է մարդկանց կողքով, քաղաքակրթությունը շրջանցում է, էլ չեմ ասում քաղաքական մշակույթը։ Հրավիրել Դիմա Բելանին, որ ելույթ ունենա հաջորդ օրը Ազատության հրապարակում և  մի 100 հազար դոլար ծախսել միայն նրա համար, որ հրապարակի կեսը զբաղեցված լինի՞ ուրբաթ, երբ Լևոն Տեր–Պետրոսյանի հանրահավաքն է լինելու։

Ես չգիտեմ, թե ում գլխում է առաջացել էդ գաղափարը, բայց ուղղակի զավեշտալի է։ Զավեշտալի էլ չի, այլ ՈՂՈՐՄԵԼԻ։ Էդ աստիճանի գավառամտություն մեր օրերում ուղղակի ֆենոմենալ է։ Ես ինձ որևէ ճամբարի համախոհ կամ համակիր չեմ համարում, բայց այն ինչ տեղի է ունենում օգնելու է ԼՏՊ–ին, ոչ թե խանգարելու։

Լավ, ինչքան կարելի է «տապորով» աշխատել, «ոռով» մտածել (հազար անգամ ներողություն բառի համար, բայց իսկապես տեղին է) ու գեղի կլուբի մակարդակի «լակոտություններով» փորձել քաղաքական պայքար տանել։ Լավ ինչքան։ Անում են այնքան, որ էս ժողովուրդը մի օր իսկապես ոտքի հելնի ու ասի՝ հերիք է։

Հնարավոր չէ՞ ավելի խելացի գտնվել, ավելի հանգիստ և ծանրակշիռ առավելության հասնելու մեթոդներ մտածել։ Ի վերջո, հնարավոր է՞ ուղղակի ջենթըլմեն գտնվել։ Պարզ, իմաստուն և հայրենասեր։ ՈՒ ոչ թե «լակոտական» խայթոցներով փորձել ինչ–որ մեկին խանգարել։ Ուղղակի ողորմելի է...

Մյուս կողմից, եթե Մուկը, իր անգրագետ հալով դարձել է փոխվարչապետ, Դոդը՝ ԱԺ խմբակցության առաջնորդ, Անդոն դեռ նախարար է, գեղացի Երվանդն էլ՝ մայրաքաղաքի պետ, էլ ինչ եք ուզում։ Վերջինն ամենաշատն է ինձ հունից հանում...

Այն, ինչ կատարվում է Սիլ կոնցեռնի հետ ուղղակի ապշելու է։ Նախագահական ընտրությունների շեմին գործել այդքան հետադիմական մեթոդներով ու այն էլ ում դեմ՝ Գռզո՞յի, առնվազն պետք է ապուշ լինել։ Իսկ ամենացավալին այն է, որ ցանկանալով կոնցերնին վնասել, բայց չկարողանալով դա անել, ըստ Ազատության, սկսել են «շեստոյ» տանել հաշվապահին, պահեստապետին ու անգամ պահակին։ Ավելի ողորմելի տեսարան պատկերացնել հնարավոր չէ։

Ու ամենակարևորը՝ ինչի՞ համար։ Որ մարդն ունի քաղաքական այլ նախապատվություն։ Ինչ անենք՝ թող ինքն էլ Լևոն Տեր–Պետրոսյանին պաշտպանի։ Եվ կամ, եթե իսկապես կասկածում եք, որ Սուքիասյանները հարկային մուտքեր են թաքցնում, ապա դա ժամանակին արեք ու ամենակարևորը՝ մի խառնեք «շեստոյին», որը թերևս ամենավատ համբավ ունեցող ոստիկանության ստորաբաժանումն է։ Հենց այս հալածանքները սկսելով՝ այսօր իշխանությունը ավելի վատ չի կարող հեղինակազրկել Սերժ Սարգսյանին։ Ավելի վատ սև PR ուղղակի մտածել հնարավոր չէ։ Գործարարի՞ն հալածել։ Էն էլ Գռզոյի՞ն, որ վաղուց, շատ վաղուց աշխատում է միջազգային չափանիշներով, իր մոտ է հավաքել շատ լավ թիմ ու եթե մի բան ուներ թաքցնելու կամ չվճարելու, ապա դա արել է շատ վաղուց։ Ուշացել եք։

Եվս մեկ բան՝ իշխանությունն ունի իր դեմքը։ Ու եթե ԼՏՊ–ի «գործարարը» Խ. Սուքիասյանն է, ապա ներկայինիսը Դոդի Գագոն՝ բութ, տափակ, անտաշ ու անճաշակ։ Ու վարչապետը ճիշտ է անում, որ որևէ կերպ իրեն չի ասոցիացնում նրա հետ։ Հա, ի դեպ, անճաշակ որակման իրավացիության մեջ համոզվելու համար առաջարկում եմ այս վիդեոն, որը հատված է Դոդի Գագոյի աղջկա հարսանիքից ու որտեղ ցույց են տալիս նրա «տան» կամ ինչպես գործընկերներիցս մեկը կատակեց «Դոդավանքի» նախասրահը։ Տրետյակովկան գլուխը պատով է տվել...