Monday, May 21, 2007

Պաշտոնյաների որդիներն ավելի անկեղծ են

Գյումրիում, Սիսիանում, մայրաքաղաքում պաշտոնյաների որդիների կրակոցները չգիտես ինչու գրեթե ապշանք են հարուցում, մինչդեռ զարմանալու գրեթե ոչինչ չկա: Ուղղակի այդ երեխաները ավելի անկեղծ են և իրենց վարքով կրկնօրինակում են իրենց հայրերին` ընդամենը մեկ տարբերությամբ. նրանք չեն կարողանում թաքցնել իրենց արածը: Հայրերը կարողանում են: Ու չթաքցնելով հանդերձ մեզ բոլորիս ցույց են տալիս, թե ինչի են ընդունակ իրենք ու իրենց հայրերը:

Ու այդքանով հանդերձ, ամենացավալին այն է, որ ոչ մի հայր ներողություն չխնդրեց իր որդու արածի համար: Նրանք նեղսրտում են, որ իրենց լակոտները "բռնվել են": Այսինքն, նրանք ըստ էության համաձայն եմ իրենց որդիների կատարածի հետ, ուղղակի "ոգևորված չեն", որովհետև արարքը կատարյալ չէր ու գաղտնի չի մնացել:

Որովհետեւ եթե դատապարտեին, առաջին պետք է ներողություն խնդրեին: Իսկ մինչև այժմ այդպիսի ելույթով ոչ ոք հանդես չի գալու: Ու ամենայն հավանականությամբ, չի էլ հանդես գա:

Posted by lragrox at 13:55:08 | Permanent Link | Comments (0) |

Friday, May 18, 2007

Տուֆտա ընդդիմություն և հոգնած ընդդիմադիրներ

Ես չգիտեմ ավելի շատ ուրախացա Ստեփան Դեմիրճյանի պարտությամբ, թե նույնչափ տխրեցի Հանրապետականի մի տեսակ լկտի-կրիսական հաղթանակից: Չէ, երևի Ստեփան Դեմիրճյանի պարտությունը ինձ ավելի մեծ "բերկրանք" պարգևեց:

Վերջապես, էդ ամուլ քաղաքական գործիչը, որ իրենից ոչինչ չի ներկայացնում և հասցրել է այս հասարակությանը մի քանի անգամ հիասթափեցնել, այլևս ԱԺ-ում չի լինի ու մենք այլևս դատապարտված չենք լինի լսել "Երբ որ ժամանակը գա, մենք ամեն ինչ կանենք Սահմանադրական եղանակով":

Վերջապես այլևս ավելի պակաս կտեսնենք Արտաշես Գեղամյանին: "Ընդդիմություն" աշխատող այս կոմունիստը, որ կոմերիտականի համառությամբ գրքեր է կարդում իր կենդանությունը ապացուցելու համար, հուսով եմ մայիսից հետո կորոշի ավարտել իր քաղաքական կարիերան:

Ինքնասիրահարված նարցիզ և սուտի դեմոկրատ Գուրգեն Արսենյանի տուֆտալոգիան չլսելը արդեն լավ տարվա նախանիշ է: Վերջերս նայում էի նրա հանդիումը վանաձորցիների հետ: Արա, տղամարդն էլ էդքան ինքնասիրահարված լինի, ես չեմ հասկանում: Իսկ դիմացինին էլ դնի քարանձավային մարդու տեղ:

Չի լինի խորհրդարանում Կարապետիչը: Ինչ ուզում եք ասել, բայց ժողովուրդը կարող է զվարճանում է Կարապետիչի վրա կամ նրա հետ, բայց այնուամենայնիվ զգոնությունն այնքան չի կորցրել, որ կլոուններին պատգամավոր դարձնի...

ԱԺ-ում չի լինի Իմպիչմենտը, որի միայն ՀՀՇ-ական կազմը արդեն նվազագույնը քմծիծաղի տեղ է տալիս...

Մի խոսքով, այս ընտրությունները գոնե մաղեցին ընդդիմիադիր դաշտը: Ու պարզ է, որ մենք բոլորս նոր, երիտասարդ, թարմ, խելացի ու առողջ քաղաքական նոր գործիչների կարիք ունենք: Սրանք վաղուց արդեն փտել են: Ինչի վավերացումը եղավ մայիսի 12-ին: Համաձայն չեք...

Posted by lragrox at 13:53:58 | Permanent Link | Comments (0) |

Thursday, May 17, 2007

Շատ ներդաշնակ խորհրդարան

Խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները չգիտես ինչու բոլորին զարմացրել են: Իրականում սակայն զարմանալի բան չկա: Եթե նայում ես խորհրդարանի կազմին, արդեն հասկանում ես, որ այն խիստ ներդաշնակ է վարչակազմի քիմքին և քաղաքական իրականությանը:

Եվ այսպես, բնականաբար Սերժը պետք է տրիումֆ ապրեր: Նա այս ընտրություններին պատրաստվել էր երկար և հիմնավորապես: Հետո` անընդհատ ասում էր. իմ քաղաքական կարիերան պայմանավորված է այս ընտրություններով: Այնպես որ, մայիսյան ընտրությանը վարչապետը պատրաստվում էր հիմնավորապես:

Եվ, այսպես, բացի հանրապետական ինչով է պայմանավորված մյուսների ներկայությունը: Եվ այպես, Դոդի Գագոն ներկայացնում է հայկական օլիգարխիային և սափրագլուխներին միաժամանակ: Սոցիալական և քրեական խավ, որն այսօր ինտեգրված է հանրային կյանքի բոլոր ոլոռրտներում:

Դաշնակները ներկայացնում են Սփյուռքը: Իհարկե նրանք հավակնում էին ավելիին,  բայց տեսնելով Դոդի ներդրած փողերն ու ընդամենը երկու տոկոսի տարբերությունը, հասկանում են, որ իրենք ամենակրուպնի քցվածը չեն:

Օրինաց Երկիրը, մի լավ փչացվելուց հետո, այնուամենայնիվ անցավ, Սարկոզիի խաթր: Որ ասեն` տեսեք մի բան չի, բայց Ձեր խոսքը օրենք է: Եվ իհարկե Ժառանգությունը, որպես ռեվերանս ԱՄՆ-ին:

Այսպիսով, այս խորհրդանում մենք արդեն ունենք ԵԱՀԿ Մինսկի եռանախագահ երկրներին որոշակի կամ բացահայտ համակրանք ունեցող քաղաքական ուժերին: Ինչ կարելի է ասել` կեցցե կոմպլեմենտարիզմը...

Posted by lragrox at 13:50:25 | Permanent Link | Comments (0) |

Friday, May 11, 2007

ՀՅԴ-ի կարգախոսը վատն է, ՀՀԿ-ինը` ավելի վատը

Ես չգիտեմ, թե ովքեր են սույն կուսակցության քաղ. տեխնոլոգները, բայց նրանք հաստատ հայ չեն: Որով-հետև միայն օտարերկրացու մտքով կանցներ ընտրել “Քեզ համար, Հայաստան” երգի վերնագիրը որպես հանրապետական կուսակցության կարգախոս:Ինչ է նշանակում “Քեզ համար, Հայաստան”: Բա էլ ում հա-մար կամ որ երկրի համար` մեկը հարցնող լինի…. Ադրբեջանի, Վրաստանի: Կարող է ՀՀԿ-ում կարծում են, որ խոպան են եկել ուրիշ երկրից, դրա համար նշում են թե հատկապես որ երկրի համար են ընտրա-պայքարի մեջ մտնում: Չեմ ուզում երկար դատողութ- 
<><><>յուններ անել, թե ինչպիսին պետք է լինի կարգախոսը, բայց սա շատ աղաղակող է:

Չնայած, մյուսներն էլ, ոնց որ իրենց հակագովազդով զբաղվեն: ՀՅԴ-ի կարգախոսը ուղղակի հակագովազդ է կուսակցությանը` "Քո հին ընկեր, Դաշնակությունը": Իմ ըն-կեր Նեսոն, կամ մեր լավ ախպեր, ծերուկ Հրանտը: 21-րդ դարում, երբ նույնիսկ Հայա-ստանում խոսում են նոր մտածողությամբ նոր սերնդի անհրաժեշտության մասին, Դաշնակցությունը “խաղացնում է” իր հին լինելը: Մինչդեռ ՀՅԴ-ն այսօր խնդիր ունի ապացուցելու, որ թարմ է նույնքան, որքան ՄԻԱԿ-ը,  որ կաշկանդված չէ ոչ կոալի-ցիայով, ոչ էլ ծերացող/ասիմիլացվող Սփյուռքով, որ ունի ոչ միայն ծրագրեր, այլև հստակ գաղափարախոսություն: Փոխարենը, ՀՅԴ-ն շեշտում է, որ հին է: Բայց կու-սակցությունը հո գինի չէ:

Ամերիկյան կուսակցություններն էլ են հին, բայց ոչ ոք դա չի շեշտում: Բրիտանա-կան լեյբորիստներն ու թորիները էլ չեմ ասում` դարերի պատմություն ունեն: Բայց հնության մասին չեն շեշտում: Փոխարենը` ավելի մարդկային կարգախոսներ են ընտրում: Օրինակ, Թոնի Բլերինն էր “Բրիտանիան արժանի է ավելիին”.  Ամերի-կացի դեմոկրատներինը` “Ամերիկան նոր ուղու կարիք ունի”:

Այդ առումով Բարգավաճի` “Միասին կառուցենք բարգավաճ երկրը”, որքան էլ որ չսիրեմ այս կուսակցությանը,  շատ նորմալ է երևում: Պարզ, կոնկրետ, հիշվող և “կառուցողական”: Դուք որ կարգախոսներից եք գոհ կամ դժգոհ… 

</>
Posted by lragrox at 13:40:07 | Permanent Link | Comments (3) |

Thursday, May 10, 2007

Սկսելա-ն պրծելաաա

Նոր նկատեցի "Սկսելա"-ի նոր տեսահոլովակը: Մի հատ արել էին` սկզբում, շատ օրիգինալ էր: Մտածում էի կարգին բան դուրս կգա: Բայց էս անգամ իրենց զրույցներն էլ էին դրել: Մի հատ բարակ ձայնով աղջիկ ասում է, որ քաղաքապետարանը իրենց 6-րդ անգամ մերժել է Ազատության հրապակում անցկացնել "Ռոք հանուն ազատության" միջոցառումը: Ու էլի բարակ ձայնով ասում է` "եկեք, օրիգինալ բաներ առաջարկենք, թող թույլ չտան":

Ախր, մեկը հարցնող լինի, ցավդ տանեմ, քաղաքապետարանը թույլ չի տալիս, որովհետև ձեզ լուրջ չի ընդունում: Բոմժի պես նստած են խոտերի վրա: Տղաների մեծ մասի դեմքի արտահայտությունը հետևյալն էր` "տենաս մեր թաղից, կուրսից ինձ չտեսնեն": Աղջիկներն էլ` ինչ որ սկաուտական կեցվածքով: Մեջտեղում էլ Հրանուշ Խառատյանի միշտ ուսանող ու միշտ ակտիվ որդի Արսենը:

Ամբողջ խնդիրն այն է, որ ոչ ոք ուսանողական շարժումը լուրջ չի ընդունում: Ես երկար էի մտածում`բայց խի: Ինչու վրացիները հաջողեցին, իսկ մենք` ոչ: Կա երկու բացատրություն: Նախ, երբ երկիրը մոտենում է բռնապետությանը, սովորաբար մարգինալացվում են հենց ռիսկային խմբերը: Դա ուսանողությունն է: Այսօր, արդեն ոստիկանության և անվտանգության աշխատակիցներն են պարզ ասում, որ նույնիսկ առանց ստիպելու ուսանողները իրար "ծախում" են: Այսինք, որպես սոցիալական շերտ ամբողջովին ոչնչացված է:

Երկրորդը` 88-ին ուսանողությունը ոտքի կանգնեց, որովհետև կիրթ էր: Շրջագայել էր ԽՍՀՄ-ով մեկ, ստացել էր որակյալ կրթություն: Հիմա, երիտասարդների մեծ մասն արդեն մեծ իրադարձություն է համարում Ծաղկաձոր գնալը: Կրթությունն էլ տեղով անորակ է` փտած դասախոսներով, կրծած լսարաններով և կոռումպացված դեկաններով ինչ կրթություն պետք է ստանան: Միայն Ժուռֆակ-ի դասախոսների ցուցակին ծանոթանում ես, արդեն վատանում ես:

Ու ամենակարևորը` ուսանողը բոլոր երկրներում որոշակի տրանսֆորմացիայի մեջ գտնվող կաստա է, որի նկատմամբ միշտ հարգանք կա: Ցանկացած երկրում, ուր էլ գնաս, ուսանողի համար ինչ-որ զեղչեր, հատուկ մոտեցում կա: Մեզ մոտ, էս հիմար մասնավոր բուհ-երի առատությամբ, արժեզրկվեց հենց ուսանողի կոչումը: Դա այլևս սովորական բան է, որ նույնիսկ Յոնջլախցի Սամոն կարա ունենա, որովհետև իր, գնված միջնակարգ դպրոցի դիպլոմով կարող է գնալ ու "դասի նստել" ասենք հայ-ռուսական միջպետական իրավա-բարոյական համալսարանի Տամբովի մասնաճյուղի Երևանի բաժանմունքում:

Ինչ ասեմ, տխուր ա: Այդ պատճառով ոչ թե Սկսել ա, այլ Պրծելա... 

Posted by lragrox at 13:44:45 | Permanent Link | Comments (8) |

Saturday, May 05, 2007

Շաբաթվա մեջբերումը` ՎԱՀԱՆ ԱՐԾՐՈՒՆԻ. "Պետք չէ նրանց երգիչ անվանել"

Պետք չէ երգիչ անվանել նրանց, ովքեր հայտարարեցին, թե սատարում են ՀՀԿ-ին: Դա ընդամենը քաղաքացիական դրսևորում է, որը ոչ մի բանով չի տարբերվում նույն գյուղացուց, ով այս կամ այն կուսակցության բաժանած լոլիկի սերմը ձեռքին վազում է տուն: Նրանք իրենք են իրենց "նույն գծի վրա դրել, ու չափանիշները, որոնց մասին խոում եք, այստեղ արդեն չեն աշխատում:...Եթե որևէ կուսակցական, քարոզչական, ոչ մշակութային կառույցի մեջ մտավորա-կանի անուն կա, կասկածի տակ դրեք նրա մտավորական լինելը"։

Լավ է ասված: Հարցազրույցից ևս մեկ հատված. "Իրենք (ՀՀԿ-ի քարոզար-շավին մասնակցող երգիչները.- Լ,) հաստատ շահում են, որովհետև ռեստո-րաններում նրանց համերգներին արդեն կուսակցական որոշակի խավ կմիանա, ու իրենց ճղճիմ հոնորարները մի 5-6 դոլարով կաճեն։ Անունը չեմ տա, բայց մի վաստակավոր երգչուհի էլ վերջերս ասում էր, թե ինքը չի քննադատում ռեստորաններում երգողներին, որովհետև դա նրանց հնարա-վորություն է տալիս ձեռք բերել մեքենա կամ ապրել նոր բնակարանում։ Սա մտավորականի՞ խոսք է"։

Եվ այսպես, Շուշան Պետրոսյանն ընդդեմ Վահան Արծրունու: Ո՞վ է իրավացի...

Posted by lragrox at 13:26:50 | Permanent Link | Comments (2) |

Thursday, May 03, 2007

Հայ երգիչները "սերժանտանում" և "դոդանում" են, որովհետև պարտավոր են

Հայ մի քանի երգիչներ հայտարարել են, որ առաջիկայում սկսում են "երգարշավ" հօգուտ Հանրապետական կուսակցության: Այս առիթով հայկական մամուլն արտահայտել է իր հիասթափությունը կամ լավագույն դեպքում հեգնանքը:

Թե ինչի համար, մի քիչ անհասկանալի է: Այս ձեռնարկի առիթով շատ հստակ ար-տահայտվել է Շուշան Պետրոսյանը, որ երգիչները միանում են քարոզարշավին, որովհետև "ՀՀԿ-ն...միշտ մեր կողքին է: Շատերն են համերգներ անցկացրել նրանց աջակցությամբ":  Դա իսկապես այդպես է, թեև հանուն արդարության պետք է նկա-տել, որ նրանց օգնել է ոչ թե ՀՀԿ-ն, այլ կառավարությունը` օգտագործելով վար-չական լծակները: Բայց քանի որ կառավարությունը հիմնականում հանրապետա-կան է, ուրեմն օգնել է ՀՀԿ-ն:

Ու եթե մինչև վերջ անկեղծ լինենք, ապա ոչ թե մասնակցում են, այլ պարտքերն են վերադարձնում: Այս ցուցակի մեջ ինձ համար թերևս ամենաանհասկանալին Շուշանի ներկայությունն է, ով ամենուրեք և հատկապես արտերկրում օգտագործում է իր մորաքույր, թե հորաքույր դաշնակցական Ալվարդ Պետրոսյանի ու ՀՅԴ-ի կապերն ու ծանոթությունները, իսկ հետո` ՀՀԿ-ի համար երգում: Չնայած, ով գիտի, գուցե Շուշոն էլ է Ազատիչին պարտք:

Posted by lragrox at 12:38:44 | Permanent Link | Comments (8) |

Wednesday, May 02, 2007

Որտեղ կարելի է զրուցել լրագրության մասին կամ/և գործընկերների հետ

Լրագրողները շատախոս են: Դա գիտական ակսիոմա է, որ անգամ պետք չէ ապացուցել: Լրագրողները սիրում են խոսել քաղաքականության, քաղաքական գործիչների մասին, վերջին բամբասանքներից, իրենց չճանաչված տաղանդի, իրենց "սուպեր"-հոդվածների և իրենց "նախանձ" գործընկերների, գլխավոր խմբագիրների անգրագիտության կամ վատ վերաբերմունքի մասին: Իսկ ամենակարևորը` լրագրողները սիրում են քննադատել: Մեզ հաց մի տուր, բայց հնարավորություն` թույլ քննադատել: Այդ պատճառով, առաջարկում եմ քննարկել այն ինտերնետային ֆորումների հասցեները, որտեղ կարելի է խոսել մասնագիտական թեմաներով կամ / և գործընկերեների հետ:

Եվ այսպես առաջինը իմ ցանկում Media.am-ի ֆորումն է, որտեղ նախ պետք է գրանցվել: Ֆորումը բաղկացած է չորս հիմնական բաժիններից` Օրենսդրություն, Լրատվական դաշտ, Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ և Հեռուստաեթեր: Մասնակիցները հիմնականում լրագրողներ են և համալսարանի ուսանողներ: Այստեղ հիմնականում շատ կոռեկտ և մասնագիտական զրույցներ են տեղի ունենում:

Ակումբ- Ընդամենը մեկամյա այս կայքը շատ ակտիվ է: Կան բազմաթիվ բաժիններ, այդ թվում Մամուլի, հեռուստատեսության, քաղաքականության մասին: Մոդերատորները հիմնականում ակումբի անդամներն են` ուսանողներ կամ երիտասարդներ: Կան չափազանց խելացիներ, ճշգրիտ դիտարկումներով կան նաև ուղղակի այցելուներ: Ամեն դեպքում այստեղ կարող եք իմանալ, թե ինչ է մտածում ջահելությունն այս կամ այն թերթի կամ հեռուստահաղորդման մասին:

Ընտրությունների և քաղաքականության մասին կարող եք կարդալ և մասնակցել E-channel-ի բլոգում: Կրկին` լրագրողներ են կամ նրանց մոտ մարդիկ: Այնտեղ նոր եմ գրանցվել, առայժմ ոչ ոքի չեմ ճանաչում, բայց առաջին տպավորությունս շատ դրական է:

Եվ վերջում, Comment բաժնում դուք ավելին, քան ողջունվում ենք գրել ձեր ամենասիրած լրագրողական սայթերի, ֆորումների և չաթերի (չշփոթել չաթլա* բառի հետ) մասին: Իմ կարծիքով շատ քիչ վիրտուալ սենյակներ կան, որտեղ կարելի է գտնել նորմալ քննարկում և հետաքրքիր զրույց: Այնպես որ, եթե գիտեք` մեջներդ մի պահեք:

Posted by lragrox at 12:27:50 | Permanent Link | Comments (0) |

Tuesday, May 01, 2007

Ռուսաստանում փակվել է ամենահայտնի լրագրողական կազմակերպությունը

Ռուսաստանում, հուսով եմ ժամանակավորապես, իր գործունեությունն է դադարեցրել "Կրթված մեդիա" հիմնադրամը, որը լրագրողների շրջանում հայտնի "Ինտերյուս" կազմակերպության իրավահաջորդն է:

Դեռ մեկ շաբաթ առաջ հիմնադրամ են այցելել Ռուսաստանի տնտեսական անվտանգության բաժնի աշխատակիցները և 11 ժամ  իրականացրել փաստաթղթերի և էլեկտրոնային կրիչների ուսումնասիրում` հետո նաև բռնագանձում:

Խնդիրն այն է, որ դեռևս այս տարեսկզբին հիմնադրամի նախագահը Փարիզից վերադառնալուց մոռացել էր հայտարարագրել  իր մոտ եղած գումարը, որը նախատեսվածից ավելին է եղել: Այս առիթով սովորաբար վարչական պատժի են ենթարկում: Սակայն հիմնադրամի նախագահ Մանանա Ասլամազյանի դեպքում հարուցվել է քրեական գործ:

Քավ լիցի, թող քննեն և պատժեն: Սակայն այս քրգործի շրջանակում փաստորեն ամբողջովին կաթվածահար է արվել հիմնադրամի աշխատանքը, որին այլ բան, քան գործունեությունը դադարեցնել չէր մնում:

Այս պահին դժվար է գուշակել թե ինչ ընթացք կստանա իրադարձությունների զարգացումը: Հազարավոր լրագրողներ դիմել են Պուտինին` հիմնադրամի և նրա նախագահի դեմ հետապնդումը դադարեցնելու պահանջով: Ի վերջո, ամիսներ շարունակ հետևողական հետաքննությունը, որ կարող էր ավարտվել տույժով մեկ անձի նկատմամբ, այժմ դարձել է իսկական քաղաքական հետապնդում:

Այս ամենը իսկապես ցավալի է: Նախ, անձամբ ծանոթ եմ Մ. Ասլամազյանին, որը հսկայական ներդրում ունի ռուսական մարզային հեռուստաընկերությունների զարգացման գործում: Եվ երկրորդը` լինելով մոսկվայաբնակ, նա իսկական հայուհի է, որը պատեհ առիթի դեպքում չի վարանել օգնել նաև Հայաստանում գործող Ինտերնյուսի մասնաճյուղին:

Իսկ այս նախադեպը իսկապես վտանգավոր է: Քանի որ մինչև այժմ, միջազգային լրագրողական կազմակերպությունները իրենց որոշակի առումով անվտանգ էին զգում: Սա նշանակում է, որ նրանք այլևս անձեռմխելի չեն ու պաշտպանված չեն տվյալ երկրի իշխանության ոտնձգություններից:

Սա վտանգավոր է նաև նրանով, որ Հայաստանի իշխանությունը, որը սովորաբար փորձում է հետ չընկնել ավագ եղբորից, կարող է կրկնել նույն բանը: Ինչպես ասում են` վատ արարքը վարակիչ է: Մնում է հուսալ, որ Հայկական ինտերնյուսի աշխատակազմը ժամանակին և ամբողջությամբ կհայտարարագրի գումարներն ու կվճարի հարկերը: Հնչում է սև կատակ, իրականում դառը ճշմարտությունն է: Դուք ինչ եք կարծում:


Comment ենթաբաժնում

  • Ռուսական մամուլի հրապարակումները
  • Տեղեկանք Ինտերնյուս Ռուսաստանի մասին
  • Ռուս հայտնի լրագրող Սվետլանա Սորոկինայի արձագանքը

Posted by lragrox at 12:14:36 | Permanent Link | Comments (5) |