Լրագրողական դիտարկումներ և նոթեր

Այն, ինչ կատարվում է Սիլ կոնցեռնի հետ ուղղակի ապշելու է։ Նախագահական ընտրությունների շեմին գործել այդքան հետադիմական մեթոդներով ու այն էլ ում դեմ՝ Գռզո՞յի, առնվազն պետք է ապուշ լինել։ Իսկ ամենացավալին այն է, որ ցանկանալով կոնցերնին վնասել, բայց չկարողանալով դա անել, ըստ Ազատության, սկսել են «շեստոյ» տանել հաշվապահին, պահեստապետին ու անգամ պահակին։ Ավելի ողորմելի տեսարան պատկերացնել հնարավոր չէ։

Ու ամենակարևորը՝ ինչի՞ համար։ Որ մարդն ունի քաղաքական այլ նախապատվություն։ Ինչ անենք՝ թող ինքն էլ Լևոն Տեր–Պետրոսյանին պաշտպանի։ Եվ կամ, եթե իսկապես կասկածում եք, որ Սուքիասյանները հարկային մուտքեր են թաքցնում, ապա դա ժամանակին արեք ու ամենակարևորը՝ մի խառնեք «շեստոյին», որը թերևս ամենավատ համբավ ունեցող ոստիկանության ստորաբաժանումն է։ Հենց այս հալածանքները սկսելով՝ այսօր իշխանությունը ավելի վատ չի կարող հեղինակազրկել Սերժ Սարգսյանին։ Ավելի վատ սև PR ուղղակի մտածել հնարավոր չէ։ Գործարարի՞ն հալածել։ Էն էլ Գռզոյի՞ն, որ վաղուց, շատ վաղուց աշխատում է միջազգային չափանիշներով, իր մոտ է հավաքել շատ լավ թիմ ու եթե մի բան ուներ թաքցնելու կամ չվճարելու, ապա դա արել է շատ վաղուց։ Ուշացել եք։

Եվս մեկ բան՝ իշխանությունն ունի իր դեմքը։ Ու եթե ԼՏՊ–ի «գործարարը» Խ. Սուքիասյանն է, ապա ներկայինիսը Դոդի Գագոն՝ բութ, տափակ, անտաշ ու անճաշակ։ Ու վարչապետը ճիշտ է անում, որ որևէ կերպ իրեն չի ասոցիացնում նրա հետ։ Հա, ի դեպ, անճաշակ որակման իրավացիության մեջ համոզվելու համար առաջարկում եմ այս վիդեոն, որը հատված է Դոդի Գագոյի աղջկա հարսանիքից ու որտեղ ցույց են տալիս նրա «տան» կամ ինչպես գործընկերներիցս մեկը կատակեց «Դոդավանքի» նախասրահը։ Տրետյակովկան գլուխը պատով է տվել...